Na styczniowym Stolyku Lyterackim dyskutowaliśmy o najlepszej (wg w zasadzie wszystkich nagród fantastycznych) polskiej powieści 2008 roku, czyli Kameleonie Rafała Kosika. Osobiście, z perspektywy czasu, w pamięci zostało mi znacznie mniej zachwytów, niż miało to miejsce świeżo po lekturze. Niemniej jednak wrażenia nadal są pozytywne, a podczas rozmowy spojrzałem na kilka kwestii z nieco innej perspektywy. Z częścią uwag spisanych przez nosiwodę w relacji nadal się nie zgadzam, ale przychylam się do finałowej konkluzji.
Tytułem uzupełnienia linkuję jeszcze króciótką i niepełną relację z listopadowego spotkania, kiedy to rozmawialiśmy o Pikniku na skraju drogi Borysa i Arkadija Strugackich.